غول های شیمیایی جهانی صنعت بی طرفی کربن را رهبری می کنند
پیام بگذارید
در سال 2021، همزمان با احیای اقتصاد جهانی، انتشار دی اکسید کربن مرتبط با انرژی جهانی با 6 درصد افزایش از سال 2020 به 36.3 میلیارد تن رسید که بالاترین سطح ثبت شده است. در سال 2021، انتشار جهانی دی اکسید کربن بیش از 2 میلیارد تن به صورت مطلق افزایش یافت که بزرگترین افزایش در تاریخ است. با توجه به شدت انتشار آن و نقش مواد و فناوریهای شیمیایی در راهحلهای کم کربن، صنعت شیمیایی برای دستیابی به بیطرفی کربن کلیدی است.
تحت فشار فشار کاهش کربن، غول های شیمیایی جهانی به طور فعال در حال واکنش هستند. بر اساس نظرسنجی اخیری که توسط هفته شیمی در ایالات متحده انجام شد، 69٪ از 100 شرکت شیمیایی برتر از نظر فروش سالانه متعهد شده اند تا سال 2050 کربن خنثی شوند و 86٪ اهداف کاهش موقتی را تا سال 2030 تعیین کرده اند. غول های شیمیایی جهانی همچنان رهبران صنعت کربن خنثی هستند.

اهداف کاهش انتشار برای صنایع شیمیایی هنوز ناکافی است
هفته شیمی در نظرسنجی خود اعلام کرد که صنعت شیمیایی بیشترین ادغام را با سه صنعت اصلی انتشار گازهای گلخانه ای دارد: حمل و نقل، انرژی و صنعت. صنایع شیمیایی بیش از 10 درصد سوخت های فسیلی را مصرف می کند و 29 میلیارد تن معادل دی اکسید کربن در سال منتشر می کند که بیش از هر کشور دیگری به جز چین و ایالات متحده است. پانل بین المللی تغییرات آب و هوا (IPCC) در گزارش تغییرات آب و هوا در سال 2022 خود گفت: برای محدود کردن گرمایش به 1.5 درجه سانتیگراد، جهان باید انتشار گازهای گلخانه ای را تا سال 2025 به اوج برساند و تا سال 2030 انتشار را تا 43 درصد کاهش دهد. بنابراین، صنعت شیمیایی وظیفه کاهش کربن جهانی را بر عهده دارد.
با این حال، در حال حاضر، اهداف اقلیمی تعیین شده توسط شرکت های شیمیایی هنوز از الزامات IPCC کمتر است. از 87 غول شیمیایی که اهدافی را برای سال 2030 تعیین کرده اند، تنها 24 شرکت کاهش گازهای گلخانه ای را بیش از 43 درصد تعیین کرده اند. 64 درصد از 28 شرکت آمریکایی متعهد به دستیابی به آلایندگی خالص صفر تا سال 2050، 68 درصد از شرکتها در منطقه آسیا{12}}به طور کلی متعهد به دستیابی به انتشار خالص صفر تا سال 2050 هستند، و 77 درصد از شرکتها در اروپا، خاورمیانه و خاورمیانه متعهد به انتشار خالص صفر تا سال 2050 هستند.

شرکت های پیشرو جهت های تکنولوژیکی را تعیین کرده اند
در میان شرکتها، غولهای شیمیایی مانند BASF و Dow که بالاترین فروش و قویترین قابلیتهای تحقیق و توسعه را دارند، تامینکنندگان اصلی فناوری کاهش کربن و سرمایهگذاری هستند. از این میزان، داو قصد دارد سالانه حدود 1 میلیارد دلار برای ارتقاء و کربن زدایی دارایی های جهانی خود سرمایه گذاری کند، در حالی که BASF تا سال 2030 بیش از 4 میلیارد یورو برای اهداف حفاظت از آب و هوا سرمایه گذاری خواهد کرد.
از نظر فناوری، Dow و BASF قهرمانان دو جهت فناوری هستند. داو تصمیم گرفت از فناوری جذب، استفاده و ذخیرهسازی کربن (CCUS) و کربن زدایی هیدروژن تمیز استفاده کند. این شرکت ساخت اولین کارخانه تولید کراکر اتیلن با انتشار خالص-صفر{3}} را با استفاده از فناوری CCUS در فورت ساسکاچوان، آلبرتا، کانادا اعلام کرده است. علاوه بر این، داو یک طرح فاز سوم را در کارخانه پتروشیمی ترنوزن خود در هلند اعلام کرد که از هیدروژن پاک و سایر فناوریهای نوآورانه با هدف کاهش بیش از 40 درصدی انتشار دیاکسید کربن تا سال 2030 و تسریع هدف خنثیسازی کربن تا سال 2050 استفاده میکند. باسف گفت که بر روی فناوریهای تولید برق با خز کم تمرکز خواهد کرد. فناوری تولید هیدروژن با انتشار کم، پمپهای حرارتی الکتریکی برای تولید بخار و انرژیهای تجدیدپذیر. باسف در حال حاضر بیش از 250 پروژه فنی و سازمانی را برای کاهش مصرف انرژی و بهبود رقابت پذیری اجرا می کند. اما چرخه نوآوری صنایع شیمیایی معمولاً بیش از یک دهه طول می کشد تا تجاری شود و این فناوری ممکن است تا پس از سال 2030 در دسترس نباشد.
انتقال انرژی اولویت اصلی است
لارس کیسو، رئیس تجارت خالص صفر BASF، گفت که انتقال انرژی هم سنگی بالاست و هم لنگری برای صنایع شیمیایی برای حرکت به سمت تولید گازهای گلخانه ای صفر است. "شیمی تبدیل ماده است. همه این فرآیندها به انرژی نیاز دارند و این در آینده اساساً تغییر نخواهد کرد، اما ما می توانیم نحوه تولید انرژی را تغییر دهیم." با این حال، قیمت انرژی های تجدیدپذیر همچنان برای غول های شیمیایی نگران کننده است و تلاش های بیشتری را می طلبد.

طبق گزارش IPCC، هزینه انرژی های پاک مانند خورشید، باد و باتری ها در دهه گذشته 85 درصد کاهش یافته است، اما هنوز برای مشاغل مقرون به صرفه نیست. داو میگوید پیشبینی اینکه چه زمانی و آیا نسل بعدی انرژیهای پاک، مانند هیدروژن سبز و هستهای مدولار، به برابری هزینه خواهند رسید، دشوار است. باسف معتقد است که برای رقابتی بودن، قیمت برق سبز در اروپا باید در محدوده 40 تا 50 یورو در هر مگاوات ساعت باشد.
کربن زدایی یک چالش بزرگ و چند وجهی است: شرکت ها باید در عین حال خنثی، دیجیتال و دایره ای باشند. اما از آنجایی که صنایع شیمیایی با هزینه های اولیه سروکار دارند، تولید محصولات با ردپای کربن پایین به معنای تلاش بیشتر و هزینه های بالاتر است. "بنابراین ما به نوع جدیدی از همکاری بین سیاست، تجارت و جامعه نیاز داریم. قابل پیش بینی است که مشتری نهایی باید آماده پرداخت قیمت های بالاتر باشد." کیسو گفت.
