صفحه اصلی - اخبار - جزئیات

کنترل جهانی آلودگی پلاستیک وارد مرحله جدیدی شده است


تولید پلاستیک از 2 میلیون تن در سال 1950 به 348 میلیون تن در سال 2017 افزایش یافته است و به یک صنعت جهانی 522.6 میلیارد دلاری تبدیل شده است که انتظار می رود ظرفیت آن تا سال 2040 دو برابر شود.


تولید، استفاده و دفع نادرست پلاستیک‌ها در حال حاضر تأثیر مخربی بر بحران‌های سیاره‌ای سه‌گانه تغییرات آب و هوایی، تنوع زیستی و آلودگی دارد. در پی شیوع جدید ذات الریه کروناویروس، استفاده از تجهیزات حفاظتی (مانند ماسک، لباس های محافظ و غیره)، پلاستیک های یکبار مصرف و غیره، تولید زباله های پلاستیکی را به شدت افزایش داده است.


پیشینه آلودگی پلاستیک جهانی


در حال حاضر، مشکلات آلودگی پلاستیک در جهان عمدتاً شامل زباله های دریایی و آلودگی میکروپلاستیک است. تولید انبوه و استفاده از محصولات پلاستیکی یکبار مصرف، آلودگی پلاستیک را بیش از پیش جدی می کند.


میکروپلاستیک به قطعات پلاستیکی با قطر کمتر از 5 میلی متر گفته می شود که روند زیست محیطی پلاستیک ها و آلاینده های هدف پیشگیری و درمان پلاستیک هستند. در اوایل سال 2004، تامپسون و همکاران از دانشگاه پلیموث برای اولین بار مفهوم "میکروپلاستیک" را در مجله Science مطرح کردند و مردم به تدریج به مشکل میکروپلاستیک ها در اقیانوس توجه کردند. پلاستیک های معمولی اغلب به سطح مولکولی تجزیه نمی شوند، اما می توانند در محیط طبیعی تجزیه شوند و قطعات پلاستیکی و حتی میکروپلاستیک ها را ایجاد کنند. برخی از محصولات پلاستیکی مانند لوازم آرایشی از مهره های پلاستیکی به عنوان پخش کننده استفاده می کنند و این دانه ها نیز منابع مهم میکروپلاستیک در آب هستند. علاوه بر این، افزودنی های موجود در محصولات پلاستیکی که برخی از آنها مواد شیمیایی با اثرات سمی و مضر هستند نیز در محیط طبیعی آزاد می شوند و در نهایت باعث آلودگی آب و خاک می شوند. اینها به رودخانه ها و اقیانوس ها می ریزند و به ذرات حتی کوچکتر تجزیه می شوند و باعث آلودگی میکروپلاستیک دریایی می شوند که تأثیر جدی بر محیط زیست اکولوژیکی دریایی دارد. میکروپلاستیک‌ها همچنین می‌توانند پس از خوردن ماهی‌های آلوده به آن‌ها در انسان جمع شوند و اثرات مضری ایجاد کنند.

7.6-1

حکمرانی جهانی پلاستیک عبارت است از ترویج اجرای اقدامات حاکمیتی مختلف از طریق کنوانسیون های بین المللی مربوطه سازمان ملل. از طریق کشورهای عضو سازمان ملل متحد و سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی- برای ایجاد فضایی، توسط سازمان ملل یا پلت فرم آژانس تخصصی برای اجرای تدریجی کنوانسیون جدید پلاستیک برای ترویج و تدوین فرآیند.

7.6-2

در اکتبر 2015، هفتادمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل، دستور کار 2030 برای توسعه پایدار را که در اجلاس سران سازمان ملل در مورد توسعه پایدار پیشنهاد شده بود، به تصویب رساند که در آن هدف چهاردهم -- «حفاظت و استفاده پایدار از اقیانوس‌ها و منابع دریایی برای جلوگیری از توسعه پایدار و جلوگیری از توسعه پایدار» از همه گونه‌های مارتینی خواستار است. 2025. آلودگی ناشی از فعالیت های زمینی، به ویژه، هدف کلی روشنی را برای رسیدگی به زباله های دریایی و میکروپلاستیک ها فراهم می کند، در حالی که SDGS 6، 11 و 12 همه مربوط به میکروپلاستیک های موجود در اقیانوس هستند.


با حمایت از تقویت بیشتر پیشینه علمی و فناوری مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد، موضوع آلودگی پلاستیک دریایی برای اولین بار در قطعنامه هفتاد و یکمین نشست مجمع محیط زیست سازمان ملل در ژوئیه 2017 -- "اقیانوس‌های ما، آینده ما: فراخوان اقدام، و پیشنهاد برای ارتقای کاهش مصرف و ارتقای مصرف تا حد امکان، اتخاذ و ارتقای کاهش مصرف و ارتقای مصرف پایدار بود. سه-رویکرد: کاهش، استفاده مجدد و بازیافت، از جمله تشویق راه‌حل‌های مبتنی بر بازار و کاهش ضایعات، بهبود مدیریت زیست‌محیطی زباله و مکانیسم دفع و بازیافت، جایگزین‌های توسعه، مانند محصولات قابل استفاده مجدد یا بازیافت، یا محصولات زیست تخریب‌پذیر در شرایط طبیعی.


در سراسر مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد در مورد مسائل مربوط به حکومت پلاستیک جهانی قطعنامه، اهمیت آلودگی پلاستیک به تدریج افزایش می یابد. موضوع آلودگی پلاستیکی از کنفرانس محیط زیست سازمان ملل متحد تا مجمع عمومی سازمان ملل متحد تجربه شده است، سپس در کنفرانس محیط زیست سازمان ملل مورد بحث قرار گرفت و سپس در محدوده بررسی مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از پایین-به بالا، از بالا به پایین نشان داده شد.


2


فرآیند تحت مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد


نیروی محرکه اصلی برای کنترل جهانی آلودگی پلاستیک، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) است، که دبیرخانه آن، مجمع محیط زیست سازمان ملل (UNEA)، پلت فرم تصمیم گیری اصلی-برای ذینفعان برای همکاری در رسیدگی به آلودگی جهانی پلاستیک است. در فوریه 2014، سازمان برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) اولین کنفرانس خود را در مورد محیط زیست سازمان ملل برگزار کرد، مجمع "I / 6 در مورد اقیانوس و حل و فصل زباله های میکرو پلاستیک" را تصویب کرد، برای شناسایی منشأ مشکل میکروپلاستیک، ویژگی ها، نفوذ و باید به موقع واکنش نشان داد، بر اهمیت اصل احتیاط و آسیب اقدامات نادرست انجام نشد.


در ماه مه 2016، دومین نشست مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد، قطعنامه II/11 را در مورد زباله های دریایی و میکروپلاستیک ها، با هدایت اهداف کلی دستور کار 2030 برای توسعه پایدار، با تشخیص جدی بودن مشکل، نیاز به یک پاسخ جهانی بر اساس نیاز به تفاوت در چرخه عمر محصول برای در نظر گرفتن رویکرد چرخه زندگی، و رویکردهای منطقه ای تصویب کرد.


در دسامبر 2017، سومین جلسه کنفرانس محیط زیست سازمان ملل متحد، قطعنامه III/7 را در مورد زباله های دریایی و میکروپلاستیک ها، مطابق با اصول اصلی قطعنامه مجمع عمومی و با بررسی بیشتر برای اجرای دقیق، به تصویب رساند و تصمیم گرفت در صورت در دسترس بودن منابع، یک جلسه گروه کارشناسی با پایان{2} AD hoc برگزار کند. بررسی بیشتر موانع و گزینه‌ها برای مدیریت زباله‌های پلاستیکی دریایی و میکروپلاستیک‌ها از همه منابع، به‌ویژه منابع زمینی-. همچنین خواستار توجه به تأثیر الگوهای تولید و مصرف بر رفتار است و از کشورها می‌خواهد که تولید و استفاده غیرضروری از پلاستیک را کاهش دهند و به تعهدات مستقل خود عمل کنند. این امر به تغییر تمرکز جلسات 72 (2017)، هفتاد و سوم (2018) و 74 (2019) مجمع عمومی سازمان ملل از تدوین ایده‌های کلان به اجرای اقدامات مشخص کمک کرد، با قطعنامه‌های هماهنگ با طبیعت که بر اهمیت تغییرات اساسی در روش دستیابی جوامع به توسعه پایدار و مصرف جهانی تاکید می‌کند. و اینکه همه کشورها باید الگوهای پایدار مصرف و تولید را ترویج کنند.


در مارس 2019، چهارمین جلسه مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد دو قطعنامه در مورد حاکمیت جهانی پلاستیک برای اولین بار صادر کرد که قطعنامه IV/6 را در مورد زباله های دریایی و میکروپلاستیک ها و قطعنامه IV/9 در مورد پلاستیک های یکبار مصرف تصویب کرد. IV/6 تصمیم به تمدید مأموریت AD Hoc Open-گروه کارشناسی پایان یافته در مورد زباله های دریایی و میکروپلاستیک های تأسیس شده توسط UNEA-3 به UNEA-5. تصمیم در مورد{12}}پلاستیک‌های یک‌بار مصرف به‌ویژه به این دلیل اضافه شد که درصد بسیار کمی از پلاستیک‌های یک‌بار مصرف تولید شده بازیافت می‌شوند و بیشتر پلاستیک‌ها به محل‌های دفن زباله، زباله‌ها و محیط‌زیست ختم می‌شوند. این قطعنامه رویکردهای نوآورانه را برای پیشگیری و کنترل آلودگی پلاستیکی از منظر چرخه حیات، مانند معرفی سیستم‌های مسئولیت تولیدکننده و طرح‌های بازپرداخت سپرده را تشویق می‌کند. در 21 دسامبر 2020، قطعنامه هفتاد و پنجمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد «بر اساس دستور کار قرن بیست و یکم از طریق روش‌های مصرف و تولید پایدار مانند اجرای <2030 > در دستور کار توسعه پایدار، همچنین در موضوع زباله‌های دریایی، پلاستیک و پلاستیک، و ارتباط بیشتر بین مصرف پلاستیک و تلاش پایدار، اذعان کرد که ارتباط پایدار بین مصرف پلاستیک و تلاش بیشتر است. برای کاهش، استفاده مجدد و بازیافت پلاستیک با توجه به نسبت کمی از محصولات پلاستیکی یکبار مصرف بازیافت شده در چهارمین اجلاس کنفرانس محیط زیست سازمان ملل، اقدامات متقابل مدیریتی ارائه شد و روش های نوآورانه ای برای مقابله با انواع زباله های پلاستیکی از جمله زباله های پلاستیکی دریایی اتخاذ شد.


پنجمین جلسه از سر گرفته شده مجمع محیط زیست سازمان ملل که از 28 فوریه تا 2 مارس 2022 برگزار شد، قطعنامه "پایان دادن به آلودگی پلاستیک: به سوی یک سند بین المللی الزام آور قانونی" را تصویب کرد. نیاز به اقدام بین المللی بیشتر برای توسعه یک سند بین المللی الزام آور قانونی در مورد آلودگی پلاستیک در محیط زیست دریایی مورد تاکید قرار گرفت. و از مدیر اجرایی درخواست کرد تا کمیته مذاکره بین دولتی را تشکیل دهد تا کار خود را در نیمه دوم سال 2022 با هدف تکمیل کار خود تا پایان سال 2024 آغاز کند. نزدیک می شود. علاوه بر این، قطعنامه‌های کنگره‌های قبلی محیط‌زیست سازمان ملل نیز بر تلاش‌ها برای ترویج تولید و مصرف پایدار پلاستیک و پیشرفت در اجرای ابزارهای ارزیابی دوره‌ای تاکید کرده است.


مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد دستاوردهای بزرگی در زمینه مدیریت جهانی پلاستیک داشته است. اینگر اندرسن، مدیر اجرایی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP)، در پنجمین اجلاس مجمع محیط زیست سازمان ملل، انتظارات عمیق خود را برای توسعه آتی کنوانسیون جدید پلاستیک بیان کرد. او در این کنفرانس گفت که این مهم ترین معاهده بین المللی چندجانبه زیست محیطی پس از توافق پاریس خواهد بود.


تدوین استاندارد و ساخت سیستم ردیابی دیجیتالی برای بازیافت و بازیافت پلاستیک دریایی الزامات ارزیابی ردیابی و پس از{0}}الزامات ارزیابی قابلیت ردیابی پلاستیک بازیافتی مصرف (PCR) سازماندهی شده توسط کمیته فنی CPRRA برای پیشگیری و کنترل آلودگی دریایی در حال پیشرفت کامل است:


3


فرآیند تحت موافقت نامه های چندجانبه بین المللی محیط زیست


موافقت نامه های چندجانبه زیست محیطی موجود مرتبط با حاکمیت جهانی پلاستیک عمدتاً شامل سه مورد زیر است: کنوانسیون بازل در مورد کنترل جابجایی فرامرزی پسماندهای خطرناک و دفع آنها (که از این پس کنوانسیون بازل نامیده می شود)، که هدف آن کنترل تجارت فراملی زباله های پلاستیکی و ترویج دفع سالم زیست محیطی است. یک کنوانسیون بین‌المللی که توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) اداره می‌شود، که عمدتاً مسئول مدیریت زباله‌های پلاستیکی مربوط به حمل و نقل برای جلوگیری از آلودگی دریایی است. هدف کنوانسیون استکهلم در مورد آلاینده‌های آلی پایدار (که از این پس کنوانسیون استکهلم نامیده می‌شود) با تمرکز بر میکروپلاستیک‌ها یا مواد افزودنی در پلاستیک‌ها، و همچنین جلوگیری از آلودگی و کنترل پلاستیک‌های مقاوم در برابر محیط‌زیست، از سلامت انسان در برابر پلاستیک محافظت می‌کند. با این حال، هیچ یک از اهداف اصلی این کنوانسیون ها به طور مستقیم به معضل آلودگی پلاستیکی جهانی نمی پردازد و همچنان کمبود توافق نامه های بین المللی برای رسیدگی سیستماتیک به آلودگی پلاستیک وجود دارد.


در دسامبر 1972، کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از تخلیه زباله و سایر مواد (همچنین به عنوان کنوانسیون 1972 لندن شناخته می شود) تحت چارچوب IMO امضا شد. سه ضمیمه کنوانسیون به ترتیب موادی را که ریختن آنها به دریا ممنوع است، موادی که نیاز به مجوز خاص دارند و موادی که تخلیه آنها نیاز به مجوز عمومی دارند، تنظیم می کند. بر این اساس، پروتکل 1996 کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریا توسط تخلیه پسماندها و سایر مواد در نوامبر 1996 قوانین مربوط به مواد مجاز تخلیه را تشدید کرده است، یعنی فقط موادی که صریحاً در ضمیمه فهرست شده اند مجاز به تخلیه هستند و موادی که در لیست ممنوع نیستند. علاوه بر این، در نوامبر 1973، imo کنوانسیون بین‌المللی برای جلوگیری از آلودگی کشتی‌ها را بر اساس کنوانسیون بین‌المللی 1954 در مورد آلودگی نفتی دریایی تدوین کرد، ضمیمه‌های III و V هر دو مقرراتی را برای جلوگیری از آلودگی پلاستیکی دریایی ارائه کردند. علاوه بر این، در پیوست اصلاحیه 2016، مقررات و الزامات بیشتری در مورد طبقه بندی، تخلیه و ثبت ضایعات کشتی وجود دارد و «دفتر ثبت زباله» برای بازرسی و نظارت ایجاد شده است. در اکتبر 2018، سازمان بین‌المللی دریانوردی برنامه اقدامی را برای مقابله با زباله‌های پلاستیکی دریایی از کشتی‌ها به منظور اتخاذ تدابیری برای کاهش آلودگی پلاستیکی دریایی از کشتی‌ها به تصویب رساند.


بازنگری ضمیمه کنوانسیون بازل در ماه مه 2019 یک رویداد عطف در حاکمیت جهانی پلاستیک است که نشان‌دهنده ظهور محتوای مدیریتی است که به طور خاص زباله‌های پلاستیکی را از طریق قوانین بین‌المللی هدف قرار می‌دهد. کنوانسیون بازل شامل اکثریت قریب به اتفاق زباله‌های پلاستیکی، از جمله زباله‌های پلاستیکی غیرقابل بازیافت و آلوده، تحت کنترل کنوانسیون، یعنی ضمیمه‌های II و VIII است، و مقدار کمی زباله‌های پلاستیکی خالص فهرست‌شده در پیوست IX، نیاز به بازیافت سازگار با محیط زیست را افزایش می‌دهد.


برای پیوستن به گروه تبادل "تحقیقات صنعت بازیافت پلاستیک" خوش آمدید: برای شناسایی کد qr زیر فشار طولانی دهید و yingke، Yingtuo، Costar، Veolia Huafei، Jinhui، Kemao Environment، Xavier، Luhai Environmental Protection، Mitsubishi Chemical، Ningbo Dai و سایر اعضای شرکت به دستیابی به موفقیت برنده-وضعیت برد!


4


فرآیندهای سایر سازمان های بین المللی


از سال 2018، WWF پروژه "بدون پلاستیک در طبیعت" خود را در سراسر جهان راه اندازی کرده است. پس از بیش از سه سال فعالیت جهانی، WWF متقاعد شده است که یک کنوانسیون جهانی الزام آور قانونی جدید موثرترین راه برای مقابله با آلودگی پلاستیک در اقیانوس ها است. این گزارش که در فوریه 2022 در مورد تأثیر آلودگی پلاستیک بر تنوع زیستی منتشر شد، همچنین اشاره کرد که اگر اکنون اقدامی جهانی برای کاهش تولید و استفاده از پلاستیک صورت نگیرد، آلودگی پلاستیک دریایی در سال 2050 چهار برابر خواهد شد، که در مارس 2022 پنجمین نشست سازمان ملل متحد در مورد تبدیل اتمسفر ته نشین شده به محیط زیست برگزار شد، نقش ترویجی مهمی ایفا کرده است.


در آوریل 2019، بیانیه وزیران شمال اروپا خواستار یک توافق جهانی برای مبارزه با زباله‌های پلاستیکی و میکروپلاستیک‌ها در اقیانوس شد، که "بازیگران علاقه‌مند را تشویق کرد که به فراخوان یک توافق‌نامه جهانی جدید بپیوندند و فعالانه در گروه تخصصی AD hoc باز- که توسط مجمع محیط‌زیست سازمان ملل تشکیل شده است، شرکت کنند". در ژوئیه همان سال، بیانیه سنت جان جامعه کارائیب (CARICOM) "بر نیاز فوری به یک توافق جهانی برای رسیدگی به آلودگی پلاستیک و میکروپلاستیک تاکید کرد". اعلامیه دوربان در مورد اقدام برای پایداری و شکوفایی محیطی در آفریقا، که در هفدهمین کنفرانس وزیران آفریقا در مورد محیط زیست (AMCEN) در ماه نوامبر به تصویب رسید، بیان کرد که "ما متعهد به حمایت از اقدام جهانی برای رسیدگی به آلودگی پلاستیکی هستیم، که مستلزم کار بیشتر برای مشارکت موثرتر در موضوعات حاکمیتی جهانی مرتبط با توافقنامه جهانی آلودگی پلاستیک و تقویت توافقنامه جهانی آلودگی پلاستیک است. ".


در مارس 2020، برنامه اقدام اقتصاد دایره ای اتحادیه اروپا بیان می کند که "کمیسیون اروپا تلاش ها را در سطح بین المللی برای انعقاد یک کنوانسیون جهانی پلاستیک و ترویج رویکرد اقتصاد دایره ای به پلاستیک در اتحادیه اروپا رهبری خواهد کرد".

7.6-3

- 3 -


نقطه داغ کنترل آلودگی پلاستیک جهانی


1


تعیین موقعیت کنوانسیون های پلاستیکی


در سپتامبر 2021، پرو و ​​رواندا همراه با بیش از 30 کشور، پیشنهادی را برای یک سند بین المللی الزام آور قانونی در مورد آلودگی پلاستیک به مجمع محیط زیست سازمان ملل ارائه کردند و پیشنهاد کردند که کمیته مذاکره بین دولتی (INC) برای تشکیل یک سند بین المللی الزام آور قانونی از منظر مدیریت کل چرخه حیات پلاستیک راه اندازی شود. در اکتبر 2021، ژاپن پیشنهادی را برای یک سند حقوقی بین‌المللی در مورد آلودگی پلاستیک دریایی ارائه کرد و پیشنهاد کرد که دامنه این ابزار به مدیریت آلودگی پلاستیک دریایی محدود شود. در ژانویه 2022، هند پیشنهادی را در مورد چارچوبی برای مقابله با آلودگی ناشی از پلاستیک، از جمله پلاستیک های یکبار مصرف، ارائه کرد و پیشنهاد کرد که موضوع آلودگی پلاستیکی باید بر اقدامات داوطلبانه کشورهای عضو متمرکز شود و با اقدامات داوطلبانه جامعه بین المللی تکمیل شود. این موضوع در پنجمین اجلاس مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد به تفصیل مورد بحث قرار گرفت. اگرچه با اصرار شدید ده‌ها کشور و منطقه مانند اتحادیه اروپا، سرانجام در این نشست تصمیم برای راه‌اندازی INC تصویب شد، اما هدف و تمرکز کنوانسیون همچنان محور بحث‌های بعدی خواهد بود.

7.6-4

2


کنوانسیون تعیین ماهیت پلاستیک


در پنجمین اجلاس مجمع محیط زیست سازمان ملل ماهیت کنوانسیون پیشنهادی، یعنی جنبه های الزام آور قانونی کنوانسیون مورد بحث قرار گرفت. آیا معاهده جدید باید از نظر قانونی الزام آور باشد، داوطلبانه مانند توافق پاریس، یا ترکیبی از هر دو.


روسیه به پیشنهاد ایالات متحده مبنی بر اینکه کمیته مذاکره بین دولتی «تعهدات قانونی الزام آور و غیرالزام آور» را هنگام تدوین اسناد بین المللی الزام آور در نظر بگیرد، اعتراض کرده است. اتحادیه اروپا «مفادات» را به جای تعهدات ترجیح می دهد و از حمایت ایالات متحده، برزیل و شیلی برخوردار است. پرو پیشنهاد می کند از زبان توافق شده کنوانسیون میناماتا در مورد عطارد استفاده شود، که "می تواند شامل مقررات قانونی الزام آور و غیر الزام آور باشد"، حمایت اکثر کشورها را دریافت کرد. اگرچه کشورهای عضو بر سر این اصل که کنوانسیون جدید باید از نظر قانونی الزام آور و غیرالزام آور باشد به توافق گسترده ای رسیده اند، اما نحوه ترتیب دادن مکانیسم های مختلف در واقع یکی دیگر از محورهای مذاکرات آینده است.


3


تعیین محدوده کنوانسیون پلاستیک


با توجه به هدف و دامنه کنوانسیون جدید پلاستیک، اتحاد کشورهای جزیره‌ای کوچک و گروه آفریقایی، با حمایت اتحادیه اروپا، توصیه کردند که کمیته مذاکره‌کننده بین‌دولتی یک قانون شامل محیط‌زیست دریایی ایجاد کند (آلودگی پلاستیک، از جمله در محیط‌زیست دریایی). حذف "شامل در محیط زیست دریایی" توافق شده با کارگروه، کمیته مذاکره بین دولتی "درباره آلودگی پلاستیکی، از جمله محیط زیست دریایی" از آلودگی پلاستیکی سند بین المللی الزام آور قانونی، از جمله روش الزام آور و داوطلبانه، در عین حال، با در نظر گرفتن اصل اعلامیه ریو، بر اساس چرخه عمر پلاستیک خواهد بود.


نتیجه گیری


پنجمین اجلاس کنفرانس محیط زیست سازمان ملل متحد از طریق قطعنامه تأسیس INC تاریخی است، همچنین دلگرم کننده است، قابل پیش بینی است که یک معاهده زیست محیطی چندجانبه الزام آور قانونی در آینده نزدیک محقق خواهد شد، که مظهر پیشرفت های شناختی در سال های اخیر و فشار سازمان ها و کشورهای مختلف بین المللی است. حکمرانی جهانی پلاستیک در حال طی یک فرآیند بهبود تدریجی از مفهوم و پیشنهاد سیاست تا پیشنهاد اقدام اجرایی و سپس به یک توافقنامه خاص است، که همچنین نمایانگر دیدگاه مشترک حاکمیت مشارکتی جهانی و پیگیری و انتظار "به سوی یک سیاره عاری از آلودگی"-است.


البته، در این فرآیند، ما همچنین امیدواریم که کنوانسیون جدید پلاستیک "به آرمان اصلی خود وفادار بماند" و بر مشکلات پلاستیکی شناسایی شده در قطعنامه- 1 UNEA در مورد زباله‌های دریایی و میکروپلاستیک‌ها و قطعنامه‌های بعدی آن تمرکز کند تا به حل مشکلات زیست‌محیطی جهانی کمک کند. کنوانسیون جدید همچنین باید از انحراف جامعه بین‌الملل با ربودن آن به بهانه «افکار عمومی»، تمرکز بر مسائل اقتصادی و توسعه و ایجاد «موانع تجاری» و «موانع فنی» جدید جلوگیری کند. کنوانسیون جدید همچنین باید از موافقت‌نامه‌های بین‌المللی چندجانبه زیست‌محیطی موجود استفاده کامل کند و رویکردی چند جانبه برای رسیدگی مؤثر به موضوع زباله‌های دریایی و میکروپلاستیک‌ها اتخاذ کند.


ارسال درخواست

شما نیز ممکن است دوست داشته باشید