تاریخچه کیسه های پلاستیکی

سایبرترون خاصیت شکل پذیری نیتروسلولز را پیدا کرد و چیزهایی که ساخته بود هنوز غیر قابل نفوذ بودند. او از آن برای ساختن چند کاسه برنج، فنجان، بطری و قوری زیبا استفاده کرد. او شاهکارهای او را تحسین کرد و نامه ای به دوستش دانشمند معروف فارادی نوشت. متأسفانه، فارادی اهمیتی نداد تا اینکه یک عکاس ظاهر شد. عکاس الکساندر پارکس سرگرمی های زیادی دارد و عکاسی یکی از آنهاست. در قرن نوزدهم، مردم نمی‌توانستند مانند امروز،-فیلم عکاسی و مواد شیمیایی آماده بخرند، و اغلب باید آنچه را که نیاز دارند بسازند. پس هر عکاسی باید شیمیدان هم باشد.

"جد" این ماده جادویی فراوان ترین سلولز در گیاهان است.

در سال 1845، هنگامی که شیمیدان سبتان، که در شهر بازل در شمال غربی سوئیس زندگی می کرد، در خانه آزمایش کرد، به طور تصادفی با اسید سولفوریک غلیظ و اسید نیتریک غلیظ به میز برخورد کرد. با عجله پیش بند همسرش را برداشت تا میز را پاک کند. اسید مخلوط پس از شلوغی پیش بند را روی اجاق می آویزد و می پزد. به طور غیرمنتظره ای پیش بند به هم می خورد و می سوزد و فوراً خاکستر می شود. سایبرترون با این "کشف مهم" و تکرار "حوادث" به آزمایشگاه بازگشت. سایبرترون پس از آزمایش‌های فراوان، سرانجام دلیل را پیدا کرد: جزء اصلی پیش‌بند اصلی سلولز بود که با مخلوطی از اسید نیتریک غلیظ و اسید سولفوریک غلیظ در تماس بود و استر نیتروسلولز را تشکیل می‌داد که بعداً در نیتروسلولز بسیار مورد استفاده قرار گرفت. .

یکی از مواد مورد استفاده در عکاسی «پنبه» است که محلول «نیتروسلولز» است، یعنی محلول نیترات سلولز در الکل و اتر. از آن برای چسباندن مواد شیمیایی حساس به نور به شیشه برای ساختن فیلمی معادل با فیلم عکاسی امروزی استفاده می شد.

در دهه 1950، پارکس به روش های مختلف برای نگهداری پنبه نگاه کرد. یک روز سعی کرد پنبه را با کافور مخلوط کند. در کمال تعجب او، اختلاط مواد انعطاف پذیری را تولید کرد که قابل خم شدن بود. پارک ها این ماده را "پاکسین" نامیدند که اولین پلاستیک بود.

پارک ها از "پاکسین" برای ساخت اقلام مختلف استفاده می کردند: شانه، خودکار، دکمه و جواهرات. با این حال، پارکس چندان آگاه به تجارت نیست و در سرمایه گذاری تجاری خود پول خود را از دست داده است. در قرن بیستم، مردم شروع به کشف کاربردهای جدید پلاستیک کردند. تقریباً همه چیز در خانواده را می توان از نوعی پلاستیک تهیه کرد.

به توسعه نتایج پارک ها ادامه دهید و از آن سود ببرید و آن را به مخترعان دیگر بسپارید. جان وسلی حیات، چاپخانه ای از نیویورک، در سال 1868، زمانی که یک شرکت{2}}بیلیارد از کمبود عاج شکایت کرد، این فرصت را دید. حیات روند تولید را بهبود بخشید و نام جدیدی برای "Paxos" - "Civil" (عاج کاذب) گذاشت. او یک بازار آماده-از تولیدکنندگان بیلیارد به دست آورد و به زودی محصولات مختلفی را از پلاستیک ساخت.

پلاستیک‌های اولیه مستعد آتش‌سوزی بودند که دامنه محصولات مورد استفاده برای ساخت آنها را محدود می‌کرد. اولین پلاستیکی که می تواند دمای بالا را با موفقیت تحمل کند "بکرت" است. لئو بکلند در سال 1909 این حق اختراع را به دست آورد.

در سال 1909، Baeland از ایالات متحده برای اولین بار پلاستیک های فنلی را سنتز کرد. در دهه 1930، نایلون معرفی شد و آن را "ترکیب با زغال سنگ، هوا و آب، نازک تر از ابریشم عنکبوت، سخت تر از فولاد و برتر از ابریشم" نامیدند. ظهور آنها پایه و اساس اختراع و تولید پلاستیک های مختلف را گذاشت. با توجه به توسعه صنعت پتروشیمی در جنگ جهانی دوم، مواد خام پلاستیکی جایگزین زغال سنگ و نفت شد و صنعت ساخت پلاستیک نیز به سرعت توسعه یافت.

پلاستیک ماده ای بسیار سبک است که با حرارت دادن در دمای بسیار پایین نرم می شود و به شکل دلخواه می توان آن را به اشکال مختلف درآورد. محصولات پلاستیکی رنگارنگ، سبک وزن، ترس از سقوط، اقتصادی و بادوام هستند. ظاهر آن نه تنها راحتی را برای زندگی مردم به ارمغان آورده است، بلکه توسعه صنعت را نیز بسیار ارتقا داده است.